ان روزها گنجشک را رنگ میکردند و جای قناری میفروختند این روزهاهوس را رنگ میکنندو جای عشق میفروشند ان روزها مال باخته میشدی این روزها دلباخته

نه نغمه نی خواهم و نه طرف چمن نه یار جوان نه باده صاف كهن خواهم كه به خلوتكده ای از همه دور "من باشم و من باشم و من باشم و من "

پشت دیوار همین کوچــه به دارم بزنید من که رفتم بنشینید و ... هوارم بزنید باد هم آگهـــی مرگ مرا خواهد برد بنویسید که: "بد بودم" و جارم بزنید من از آیین شما سیر شدم ... سیر شدم پنجـــه در هر چه کـه من واهمه دارم بزنید دست هایم چقدر بود و به دریا نرسید؟! خبـــر مرگ مرا طعنــــه به یــــارم بزنید آی! آ...

شراب تلخ بیاور که وقت شیدایی ستکه آنچه در سرِ من نیست، بیم رسوایی ستچه غم که خلق به حسن تو عیب می گیرند؟ همیشه زخم زبان خون بهای زیبایی ست اگر خیال تماشاست در سرت، بشتاب که آبشارم و افتادنم تماشایی ست شباهت من و تو هرچه بود ثابت کرد که فصل مشترک عشق و عقل تنهایی ست کنون اگرچه کویرم هنوز در سرِ من صد...

بگذار سر بــه سینه ی من در سکوت ، دوستگاهی همین قشنگ ترین شکل گفت و گوستبگذار دست های تـــو با گیسوان منسربسته باز شرح دهند آنچه مو به موستدلواپس قضاوت مردم نباش ، عشقچیزی که دیر می برد از آدم آبروست!آزار می رسانــم اگـــر خشمگیــن نشواز دوستان هرآنچه به هم می رسد ، نکوستمن را مجال دلخوشی بیشتر نداد...

من ... احساسم را براى تو به حراج میگذارم ... فقط براى تو ... به هر قیمتى که تو بخواهى ... به قیمت یک بوسه... یک آغوش...یک نوازش...یک عاشقانه... و یا حتى یک نگاه ..!!تو ... هرچه بپردازى باز هم من سود کرده ام ...

به لب های ساده ات بیاموزلب های وحشی هر هرزه ای لایق بوسه های آتشینت نیستکسی را ببوس که حرمت بوسه را بداندو حد اقل به خاطر بوسه هایت فردا که از کنارت رد شدبا نیشخند نگوید: فاحشه

حکایت مــــــن و تـــــــــــوحکایت آتـــــ ـــــش و آبــــــــــ... بودبه آغوشم که کشیدیخاموش شدمنابود شدماما تو همان آب جاری خواهی ماندشاید آتش دیگری در آغوشت جان دهد....تـــــــــــو رفتی ...همه ی آدمهای خاکستری این شهر هم ؛ روزی خواهند رفت!در این میان تنها - تنــــــــــهایی ست که تنـــــــــ

بخشندگی را باید از آن کودکی آموخت که هر چقدر دلگیر باشد و هر چقدر کینه به دل داشته باشد می بخشد، بی آنکه در چهره اش نه اثری از خشم دیده شود نه کینه... نه کلامی و نه ملامتی ... نه سرزنشی و نه زخم زبانی ...هر بار که آشتی می کند ما را به کشتی خود می برد و لبخندش زندگی را معنا می بخشد...کودکان جسم کوچ

من سالهاست کلمات و جملات زیبا را با تو معنا می کنم به تو ربطشان میدهم به لبخندهایت، سکوتت، حتی اخم ها، خود خواهی خسته کننده ات ... هر چه از زیبایی لمس میکنم یاد تو می افتم ... و سهمی برای تو کنار می گذارم. برای من همه چیز، با عیار تو سنجیده می شود... زیبایی با لبخند، یا غم های عمیق و شیرین ... هم

دوست داشتن به حرف نیست….!!به وقتیه که برات میذاره،به ارزشیه که برات قائل میشه،به دلگرمیه که بهت میده،اما وقتی طرفت همش نیست!!وقتی تو توی لحظه لحظه زندگیت تنهایی..این دوست داشتن نیست!!“دوست داشتن”این نیست که جاخالی هاشون رو باتو پر کنند! اینه که بخاطرتو…” جاخالی کنند”.!!!

هرکس "تو"یی دارد و در تمام روزمرگی هایش به "تو"یی فکر میکند. اصلا بدون اینکه انسان "تو" داشته باشد هیچ چیز زیبا نیست. تو هم "تو"یی داری… همان طور که من "تو"یی دارم...و تمام گذشتگان ما نیز..! گاهی"تو"ات را گم میکنی! "تو"ات دیگر نیست و "او" می نامیش. اما … خودت را گول نزن… او همیشه "تو" باقی می ماند،

عجب هوایی داری! هوایت که به سرم میزند دیگر در هیچ هوایی نمیتوانم نفس بکشم!!! عجب نفس گیر است هوای دور از تو بودن....

ترسم که تو هم یار وفادار نباشی عاشق کش و معشوق نگه دار نباشی من از غم تو هر روز دوصد بار بمیرم تو از دل من هیچ خبردار نباشی